Het gras is groener aan de overkant

Iedereen kent het gezegde: ‘het gras is altijd groener aan de overkant’. Helaas geldt dat voor ons huisdieren soms nét iets te letterlijk. Tussen al dat mooie groene gras schuilt in deze tijd van het jaar een ‘kleine’ spelbreker, de grasaar.

Wat is een grasaar?

Door het huidige maaibeleid, waarbij bermen en grasstroken minder vaak worden gemaaid om de biodiversiteit te stimuleren, komen we grasaren steeds vaker tegen. Goed voor de natuur, maar helaas ook iets om als diereigenaar extra alert op te zijn. Een grasaar is het zaadje van bepaalde grassoorten. Op zichzelf lijkt het een onschuldig sprietje, maar door zijn kleine weerhaakjes kan een grasaar maar één kant op, naar binnen. Dat is precies waar het probleem begint.

Grasaren hebben een talent voor het vinden van de meest vervelende plekjes. We zien ze regelmatig tussen de tenen, in de oren, neus of ogen. Soms werken ze zich zelfs onder de huid. Vaak hoor ik in de spreekkamer: "Vanmorgen was er nog niets aan de hand." Dat geloof ik meteen, maar een grasaar heeft soms maar een paar minuten nodig om voor flink ongemak te zorgen. Merk je dat je hond of kat plotseling mank loopt, veel aan een poot likt, maar met zijn kop blijft schudden, hevig niest of een oog dichtknijpt? En is dat toevallig net na een lange wandeling of avontuur buiten de deur? Dan zou dat zomaar een grasaar kunnen zijn!

Zie je een grasaar zitten? Weersta dan de verleiding om er zelf uitgebreid aan te gaan trekken of peuteren. Door de kleine weerhaakjes werken grasaren zich vaak juist alleen maar verder naar binnen. Wat eerst een eenvoudig probleem lijkt, kan daardoor juist een stuk ingewikkelder worden.